Historiek W.A.W.

 Bron: Alternatiefjes van maart-december 2007 – W.A.W. …? Wat? Waar? Wie? Waarom? Hoezo?  – Auteur eRWee

Eind 1966, terwijl de huizenbouw in de wijk werd afgewerkt, had Eerwaarde Heer Verrijdt, Deken van Kontich, aan de aalmoezenier van de Zusters van Altena gevraagd om de pastorale zorg voor de nieuwe inwoners op zich te nemen. Eerwaarde Heer Vermeiren, die men “directeur” noemde omdat de schoolkinderen het woordje aalmoezenier niet verstonden, heeft dat dan ook met hart en ziel gedaan. Hij legde vele huisbezoeken af om de noden van die nieuwe inwoners te leren kennen en nodigde de mensen uit voor de misvieringen in de kapel. Aanvankelijk gebeurde dit samen met de zusters, maar de sereniteit en beslotenheid van het kloosterleven gingen daar nadeel van ondervinden. Priester Vermeiren vroeg aan deken Verrijdt toestemming om missen voor de wijkbewoners te organiseren in de kapel. Toen hij die niet kreeg, is hij bij uw dienaar, schrijver van deze historiek, komen aankloppen. Na vele af- en overwegingen (toestand van de straten, afstand naar de parochiekerk, verplaatsingsmogelijkheden, want de meeste mensen hadden nog geen auto) werd dan besloten dat uw dienaar een schrijven zou richten aan het bisdom, mede ondertekend door twee andere wijkbewoners. Aldus gebeurde en de drie ondertekenaars werden op het bisdom uitgenodigd voor een gesprek. De verzuchtingen werden aanhoord en na een bezoek van de vicaris aan de wijk, werd de toestemming gegeven twee misvieringen in de kapel te organiseren.

In samenspraak met de parochie besliste men die vieringen om 9u en om 10u30 te houden. Priester Vermeiren ging op zoek naar lectoren en andere medewerkers voor de verzorging van de erediensten.

Het zangkoortje van de zusters werd uitgebreid met enkele leken. Dit koortje, in het begin gewoon het koor van Altena genoemd, is nu uitgegroeid tot het gekende Altenakoor. Een precieze datum is er niet op deze naamgeving te kleven. De eerste meerstemmige uitvoering, onder leiding van Zuster Gabriëlle, vond plaats op 18 mei 1965 in de paasviering van 10u30. Deze datum wordt dan ook als officiele startdatum van het koor beschouwd. De vieringen werden geleid door priester Vermeiren en pater Janssens, aalmoezenier van het toenmalige St. Anna-rustoord, waar nu de Eglantier staat op de Antwerpsesteenweg.

Na enkele jaren werd pater Janssens overgeplaatst naar een ander rustoord, zodat er regelmatig een beroep moest gedaan worden op een andere priester, van de eigen parochie of van daarbuiten, te meer daar de gezondheid van priester Vermeiren wat minder werd. Hij en zijn medewerkers besloten een “Liturgische Werkgroep” op te richten. Deze groep leverde veel en nuttig werk bij de verzorging van de vieringen in de kapel. Men wilde daar meer mensen bij betrekken en deed een oproep naar vrijwilligers. Die werd beantwoord, zelfs door mensen die niet behoorden tot de Gebo-wijk, toen al officieel Altenawijk genoemd. Er ontstonden kindervieringen, gezinsvieringen enzovoort.

Om alles in de hand te houden werd besloten het werkterrein af te bakenen. Onze wijkgrenzen werden toen vastgelegd zoals reeds beschreven in ons eerste deel: Pluyseghemstraat en Helenaveldstraat en aan de andere kant Antwerpse- en Edegemsesteenweg. Na het verdwijnen van de betonfabrieken De Meyer en de verkoop van de gronden, kwam er meer bouwterrein vrij en ontstond de Pieter Potlaan die ook aan onze wijk werd toegevoegd.

In 1972 breidde het aantal woningen en dus ook het aantal wijkbewoners zich verder uit door de bouw van de appartementswoningen in de Altenastraat (door de firma Van den Bogaert). Onderwijl ging de bouw van de huizen in de oorspronkelijke Helenaveldstraat en Altenastraat gestaag verder. De liturgische werkgroep begon dan ook met huisbezoeken bij nieuwe bewoners, bij geboorten en andere gelegenheden in de wijk.

Op 8 februari 1974 overleed priester Vermeiren, hij werd begraven op 13 februari in zijn geboortedorp Loenhout. Hij had, door de oprichting van de liturgische werkgroep, de pastorale zorg in de Altenawijk verzekerd. In 1979 ging Deken Verrijdt met pensioen en Eerwaarde Heer Rik Boeckx volgde hem op. Een frisse wind waaide door de parochie en dus ook door de Altenawijk.

Ondertussen was Eerwaarde Heer Smets, gepensioneerd oud-pastoor van Waarloos, op het Altenadomein komen wonen. Hij is vele jaren in de zondagsvieringen in de Altenakapel voorgegaan, tot zijn hoge ouderdom hem tot ophouden dwong. Hij was een groot muziekliefhebber en speelde zelf citer. Hij verbleef meer dan 20 jaar op Altena, en overleed op 23 december 1991, toen hij 92 was.

Daar de naam “Liturgische Werkgroep” na enige tijd de lading van activiteiten niet meer dekte, besloot de werkgroep een wijkwerking uit te bouwen. De ervaring met huisbezoeken was er al, alleen moesten er nieuwe impulsen en ideeën komen en die kwamen er, fel aangemoedigd door Deken Rik. Daar hij een vurig voorstander was van een pluralistische aanpak, werd iedereen aangesproken: ieders overtuiging moest met respect aan bod kunnen komen.

Er werd een algemene oproep voor een vergadering gelanceerd en die kende een groot succes. De WIJKWERKING was geboren, we schrijven 1981. Er moest nog een naam gezocht worden en na enkele geanimeerde gesprekken en vergaderingen kon de naam W.A.W., wat staat voor Wijkwerking Altena Wijk, ieders goedkeuring wegdragen.

Er kwamen hobby-avonden (bloemschikken, deegfiguren maken …), naaikransjes, kookavonden enz. Maar ook thema-avonden over veilig verkeer in de wijk, dia-voorstellingen over reiservaringen en dergelijke meer. Om de wijk op te fleuren werden bloembakken en geraniums verkocht. Maar na enkele jaren had iedereen wel voldoende bloembakken en geraniums en werd deze activiteit stopgezet.

De pastorale zorg werd niet vergeten. In de meimaand werden, en worden nog steeds minstens drie rozenhoedjes-avonden gehouden (spijtig genoeg wordt tegenwoordig de grot en het glas voor het Lievevrouwebeeldje in het Altenapark door vandalen vernield).

Het is ook het vermelden waard dat de, naar ons weten, eerste en enige doopplechtigheid in de Altenakapel plaats vond op 30 november 1980, de eerste zondag van de advent. Die zondag is het begin van het nieuw kerkelijk jaar en als thema werd ‘nieuw leven’ gekozen. De dopeling was Annemiek Vranken, dochter van apotheker Luc Vranken. Nu is Annemiek zelf al apothekeres: wat gaat de tijd toch snel!! Naar we vernomen hebben, zou er nog een doopsel in de kapel hebben plaats gevonden, maar dan in strikt intieme kring.

De W.A.W. hielp, en helpt nog altijd, het Altenakoor bij het organiseren van het jaarlijks Mei- en Kerstconcert.

Door het overlijden van priester Vermeiren in 1974 en het beginnende tekort aan priesters, moesten de misvieringen – men sprak toen al veeleer van Eucharistievieringen – in de Altenakapel gestaakt worden. De slotviering vond plaats op 17 juni 1984 en werd voorgegaan door Deken Rik, die nog bemoedigende woorden tot de werkgroep sprak. Na de viering volgde een receptie, die toch een beetje emotioneel geladen was. Voor alle vergaderingen en activiteiten was de liturgische werkgroep, en later ook de wijkwerking, altijd welkom bij de zusters van Altena, waarvoor hartelijk dank.

Om praktische redenen (kookvuren- en potten, afwas en zo meer) gingen de kookavonden door ten huize van de voorzitter van W.A.W Zijn keuken en woonplaats werden in beslag genomen en omgetoverd tot een gezellige “troep”. Hartelijk dank, voorzitter. ’t Was, naar ’t schijnt, altijd lekker en het zal zo wel zijn zeker, u kennende!

Omdat koken geld kost, maar ook om mensen samen én dichter bij elkaar te brengen, werden de wijkfeesten ingericht. Die vonden eerst plaats op het plein van de V.N.J. in de Altenastraat, maar na enkel stortbuien, modderbaden en plonspartijen, werd beslist de feesten te houden op de hoek Altenastraat en Steentjeslaan, op het intussen beroemde “pleintje” van de Altenawijk. Binnen de wijkwerking ontstonden zo verschillende werkgroepen, waarin dikwijls dezelfde mensen actief waren.

Eveneens om mensen samen te brengen, en tegelijk de beste wensen voor het nieuwe jaar uit te wisselen, werd – en wordt nog steeds – tijdens de eindejaarsdagen een “Glühwein-avond” ingericht. Het is er steeds gezellig en aangenaam vertoeven bij een glaasje en een praatje met de buren. Beste dank aan de eigenaars van de garage en oprit waar deze Glühwein-avond plaats heeft.

Activiteiten, mededelingen, aankondigingen, nieuwtjes enz. moesten doorgegeven worden aan iedere wijkbewoner. Dat gebeurde in het begin met losse briefjes bus per bus.

Rationalisering drong zich op en op 1 september 1984 verscheen het eerste wijkkrantje. Dit krantje gaf ook de mogelijkheid tot sponsering, hetgeen weer centjes binnen bracht om een goede wijkwerking verder uit te bouwen. Het krantje moest een naam krijgen en daarvoor werd een prijsvraag uitgeschreven. Geertje Sels uit de Abelenlaan 38 kwam met de naam “ALTE(r)NAtiefje”(*) als beste uit de bus. De benaming was blijkbaar zo goed gekozen dat zij het na meer dan 30 jaar nog altijd doet.

(*)Nvdr.: Zoals het daar geschreven staat, was dat het originele ontwerp. Later zijn de haakjes weggevallen en nu spreken we meestal gewoon over het “Alternatiefje”. 

Hierbij past het zeker de redactie van het “Alternatiefje” te feliciteren en te danken voor de volgehouden inspanningen tot op vandaag om een verzorgd en aangenaam leesbaar krantje af te leveren.

Het eist heel wat voorbereiding om alle drie maanden het resultaat van die noeste arbeid bij iedereen thuis te bezorgen.

(Nota van de redactie: dat het “Alternatiefje” zeer geliefd is, bewijzen recente reacties van verschillende wijkbewoners: “het is het enige van al wat in onze brievenbus belandt, dat we helemaal uitlezen”.)

In het exemplaar van 10/9/1999 lezen we o.a. dat solidariteit in de Altenawijk geen ijdel woord is. Yannick, het zoontje van de familie Schafraet, moest een dure heelkundige behandeling ondergaan in Londen. De wijkwerking besloot toen om de opbrengst van de tombola van het wijkfeest aan de familie te schenken als financiële steun. Ook werd er voor dit goede doel een deur-aan-deur-geldinzameling gehouden.

Verder lezen we in verschillende krantjes dat de wijk meermaals getroffen werd door huisbranden. Telkens zorgden de buren, al hadden ze dikwijls zelf schade, voor de opvang, ondersteuning en de noodzakelijke hulp aan de meest getroffenen. Deze solidariteit én al de in de vorige uitgave beschreven activiteiten, maakten dat het gezellig wonen was, en is, in de Altenawijk. Maar het leven, en dus ook de geschiedenis, staat niet stil. Het Altenaklooster werd te groot voor het slinkende aantal zusters en het onderhoud werd onbetaalbaar. De zusters zochten naar een nieuw geschikt onderkomen en besloten een nieuw klooster te bouwen, aangepast aan de noden en eisen die zich toen stelden.

Om dit te kunnen financieren, verkochten zij de orangerie, de boerderij met schuur en de boomgaard, om het terrein te laten verkavelen.
De openbare bekendmaking gebeurde in augustus 1984 en in 1985 volgde de aanleg van de verkaveling. Die verliep niet zonder slag of stoot omdat verschillende personen, vooral de aanpalende eigenaars, ertegen protesteerden. Maar na een voorlichtingsvergadering en een gesprek (waarbij soms heftige woorden vielen) op het gemeentehuis, werd het plan uiteindelijk uitgevoerd: de Mina Telghuislaan vervolledigde de wijk.
In deze straat werden ook jaarlijks straatfeesten gehouden, wat een goede verstandhouding tussen de bewoners moest waarborgen.

In 1988 werd ook de grond van de vroegere betonfabriek De Meyer, die haar activiteiten stopte, aan de Edegemsesteenweg verkaveld en in 1989 werd de Pieter Potlaan aangelegd. Hierdoor werd weer het aantal woningen en aantal bewoners van de wijk opgevoerd.

Velen verlieten de wijk door overlijden of verhuis. Jongeren kwamen en verjongden de wijk maar meestal – en het kan helaas bijna niet anders, wil men een eigen woonst verwerven – zijn het tweeverdieners.

Zo hebben deze nieuwe wijkbewoners geen vrije tijd meer op overschot om aan wijkwerking te doen. Ze willen zich, en terecht, ook nog met hun gezin bezig houden. De inspiratie raakte wat uitgeput bij de oudere generatie en daar er zich geen nieuw bloed aandiende, moesten de activiteiten teruggeschroefd worden. Ook door de wet op de persoonlijke levenssfeer kon het gemeentebestuur bepaalde gegevens niet meer verstrekken, zoals geboorten, huwelijken, nieuwe inwoners e.d. De huisbezoeken, mét een kleine attentie van de wijkwerking ter gelegenheid van deze gebeurtenissen, vielen hierdoor weg.

De laatste wijkfeesten vonden plaats in september 2000. De belangstelling van de wijk daalde, er kwam nog maar weinig volk naar het “’t Pleintje” afgezakt. Na een noodkreet in het wijkkrantje van 10 september 2000 om nieuwe krachten, dienden er zich geen kandidaten aan, hierop werd beslist om de feestelijkheden vanaf 2001 af te schaffen.

Financieel wel een tegenvaller voor de werking, maar de sponsoring door de adverteerders in het “Alternatiefje” maakte een wijkwerking toch nog doenbaar (dank aan de adverteerders en sponsors, zij zijn warm aanbevolen bij iedereen);

Op 28/2/1999 verliet Deken Rik Boeckx de parochie om van een verdiende rust te genieten. Hij had door zijn spiritualiteit mee een goede basis gegeven aan de wijkwerking en het speet iedereen dat hij opstapte, maar de rust was hem van harte gegund. Hij heeft er spijtig genoeg niet lang van kunnen genieten, want hij overleed op 6/8/2006 (zie ook het “In Memoriam” in het krantje van 10/9/2006.)

Op 8/9/2006 werd op het gemeentehuis van Kontich een ploeg van onze wijkwerking ontvangen door het college van burgemeester en schepenen en de voorzitter van het O.C.M.W. Dit ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van: W.A.W. Wijkwerking-Altena-Wijk.
… zo begon deze historiek. De cirkel is rond…

Op 22 januari 2015 hebben we afscheid moeten nemen van voorzitter Frans Cleys. Hij was de oprichter van de wijkwerking en schreef jarenlang het Alternatiefje. Hier lees je meer over zijn overlijden.

eRWee.

Bronnen:

  • Eigen documentatie en geheugen van de schrijver, gestaafd door enkele wijkbewoners.
  • Archief van de parochie ‘St.-Martinus van Kontich, met dank aan Leo van linden, lid van het P.T. (Pastoraal Team).
  • Dienst “Ruimtelijke Ordening” van de gemeente met dank aan ambtenaar Tom en schepen Luc Blommaert.
  • De wijkkrantjes van W.A.W.

    Voorwoord van de redactie in het allereerste Alternatiefje (1984)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s